
مراحل انتقال جمعیتی از جمله مباحث نظری جمعیت شناسی است که در تبیین تحولات جمعیتی اهمیت یافته است. تاریچه این مبحث به دو قرن گذشته برمیگردد. مبحث مراحل انتقال جمعیتی نشان میدهد که چگونه جمعیت از وضعیتی که سطح زاد و ولد و مرگ ومیر هر دو بالا و در نتیجه رشد جمعیت ناچیز است، به وضعیتی که سطح زادو ولد و مرگ ومیر هر دو پایین و رشد جمعیت مجددا کاهش مییابد، انتقال پیدا میکند. در نتیجه این انتقال تغییرات عمدهای در ساختار و ترکیب جمعیت وارد میشود. در این زمان، برای دستاندركاران امور اجرايي، بررسی ساختار سني و جنسی جمعيت از اهمیت ویژهای برخوردار میشود.

مطالعه و بررسی مراحل انتقال جمعیتی در ایران حاکی از آن است که ایران را در مرحله انتقالی باروری قرار گرفته و این وضعیت باعث شده در حال حاضر جمعیت جوان افزایش یابد. به عبارتی از سال 1385به بعد پدیدهی تورم جوانی جمعیت در کشور بوجود آمده است. افزایش فوق العاده جمعیت جوان در کشور منجر به افزایش جمعیت واقع در سن فعالیت شده و ایران اسلامی را در وضعیت هدیه جمعیتی یا پنجره جمعیتی فرصتها وارد نموده است. بدیهی است در صورت شناخت صحیح و استفاده بهینه و مناسب از این جمعیت میتوان به سرعت به سوی رشد و توسعه اجتماعی و اقتصادی کشور گام برداشت. برای تحقق چنین هدفی این مقاله سعی می نماید به بررسی مراحل انتقال جمعیتی بپردازد و سپس وارد مبحث ساختار جمعیتی کشور شود.

این مقاله کاری است مشترک با خانم ها قادری و نظامی وند که در همایش تحلیل یافته های سرشماری ۱۳۹۰ به صورت سخنرانی ارائه شد.

